Uit de lucht gevallen

Voortbordurend op het vorige artikel bedacht ik dat de bib ook moet kunnen wat zo een singuliere rechter kan: fictie aanwenden in het dagelijkse leven en dan al eens ter lering meer dan ter vermaak Let wel, het hoeft voor mij niet. Ik houd ook zo wel van fictie, basta. Maar dus, het kan.

Hoe bied je een moeilijke situatie het hoofd met behulp van een goed boek, was dientengevolge mijn peinzende uitgangspunt. Het antwoord kwam letterlijk uit de lucht gevallen, wollig en net op tijd. Al was het aanwaaien van die collega met zijn boekenlijstje nóg welkomer. Hij had óók het veranderde weer gezien en tevens het licht, want wat warrelde er uit zijn mouw? (Nee, geen sneeuw.) Een fractie van onze bibliotheekcollectie!

Aldus wees hij mij erop dat vandaag de ideale dag is om “Sneeuw” van Orhan Pamuk te komen halen of “Smilla’s gevoel voor sneeuw” van Peter Høeg. “Kind van de sneeuw” van Eowyn Ivey is een passend idee, evenals “De klank van sneeuw” van Arthur Japin. En u blaast ons niet omver door dat nog niet genoeg te vinden, want dan repliceren we fijntjes “Wit is altijd schoon” (met dank aan Leo Pleysier).

U geraakt er nog, in de bib. We hebben strooizout en we blijven open. Vandaag tot 18 uur, morgen van 10 tot 17 uur. En (hart)verwarmende boeken hebben we ook.