Er is definitief een einde gekomen aan het tijdperk van de barcodekaarten. Voortaan is de eID de enige gangbare bibliotheekkaart. Kinderen jonger dan 12 jaar krijgen van ons een variant die op gelijke wijze werkt, de zogenaamde smartcard. Juwelen van smartcards overigens, getekend door Reinhart in zijn dagen als Turnhouts stadstekenaar, maar dat terzijde.
De zelfbedieningsbalies, de betaalautomaat, het kopieertoestel, alles wordt voortaan “per chip” aangestuurd. In de cyberbib kan inloggen voortaan met de kaartlezer, een kleine luxe. Maar precies die minieme frivoliteit heeft voor een lichte verwarring gezorgd: eID-readers die u thuis heeft, werken namelijk nooit voor onze software, ook niet wanneer ze dat op andere websites wel doen.
De online gebruikersactiviteiten zijn wel degelijk onveranderd beschikbaar gebleven, maar de gegevens in de inlogvakjes moeten dus altijd manueel worden ingevuld. In het eerste vakje vervangt het rijksregisternummer de barcode, u vindt het achteraan op uw eID. Op de smartcards staat achteraan een identificatienummer. Alleen cijfers
worden herkend, geen franjes, dus alle interpunctie moet worden weggelaten. In het tweede vakje hoort nog altijd de geboortedatum te komen, alweer met alleen cijfers.
En al die oude kaarten, verschillende generaties ervan, daar zetten wij de schaar in. Vuilbakken vol, en gedecideerd vooruit. Overigens doet de hoge graad van slijtage van de meeste afdankertjes ons erg veel plezier. Goed en intensief gebruikt, zo hebben wij dat erg, erg graag.



Geen opmerkingen:
Een reactie plaatsen