Moet ik nu blij of bedroefd zijn bij het lezen van het bericht dat politierechter Peter D’Hondt een snelheidsduivel veroordeelde tot het lezen van een boek?
Net zoals veel van de bibliotheekbezoekers vind ik lezen een meer dan aangenaam tijdverdrijf en zeker geen straf. Maar ik vermoed dat de straf niet in het lezen zit (wat de rechter naar verluidt zelf ook graag doet) maar wel in het verwerken van het gelezene. In dit geval het boek Tonio van A.F.Th. Van der Heijden; een bijzonder aangrijpend boek over het verlies van zijn zoon en enig kind bij een verkeersongeval.
Misschien is er wel een taak voor ons weggelegd bij justitie. Permanent een bibliothecaris als assessor bij elke rechter om de veroordeelde opnieuw het rechte pad op te helpen met een gepaste leeslijst. Het lijkt me goedkoper dan een elektronische enkelband.
Natuurlijk moet jij als trouwe bibliotheekbezoeker niet eerst via de rechtbank passeren om een aangepaste lectuurlijst te krijgen. Ook zonder zware misdrijven op je kerfstok kan je één van onze medewerkers aanspreken om met een uitgelezen en op maat geselecteerd boekenstapeltje naar huis te gaan.
Berichten
Geen opmerkingen:
Een reactie plaatsen