Voorlezen

Zullen wij tussen onze soep en patatten eens komaf maken met een fabeltje? Het fabeltje bijvoorbeeld dat voorlezen niet meer “bij de tijd” zou zijn. Van dergelijke fabeltjes houden wij namelijk niet. Geef ons maar liever een voorleesverhaal!

De veronderstelling is immers helemaal niet waar: voorlezen is, geen enkele ervaringsdeskundige zal het tegenspreken, een superplezante activiteit voor alle betrokkenen en hoort alleen al daarom in álle tijden thuis (en dat moet zo blijven, vandaar onze inspanningen). Voorts –wat volgt is juist en belangrijk en het staat erg goed om het erbij te zeggen- voorlezen stimuleert de taalontwikkeling bij kinderen.

Niet meer “bij de tijd” zegt u? Waarom dan vechten alle Turnhoutse klassen van alle Turnhoutse scholen om een plaats in onze voorleessessies tijdens de Voorleesweek? (Werkelijk. Ware het niet dat we al jaren een beproefd lotingsysteem hanteerden, het zou zéker al eens op vechten zijn uitgedraaid.)

Niet meer “bij de tijd”? Meer dan 90.000 kinderen en volwassenen lieten aan Stichting Lezen weten dat zij de nu ondertussen lopende Voorleesweek zouden inluiden met een verhaal. En deden dat ongetwijfeld ook.

Kom vanmiddag naar de jeugdbib en geniet ook eens van dat voorlezen! Afspraak om 14 uur. En speciaal voor de mooiste Voorleesweek van het jaar gooien we er een nog paar gouden tips tegenaan (alle genoemde boeken zijn beschikbaar in onze collectie, dat spreekt).

Vertelster Riet las tijdens ons vorige voorleeshalfuurtje
“Mama kwijt” van Chris Haughton,
”Gekke mama” van Nanda Roep en
”Zzzzz… slaap lekker” van Il Sung Na.

Een bijzondere aanrader tenslotte gesignaleerd door onze collectievormers:
”Een, vijf, veel!” van Kveta Pacovská. De auteur maakt haar opvatting dat “een prentenboek de eerste tentoonstelling is die een kind bezoekt” op elke pagina waar. Laat je verrassen: klik op het prentje (links van deze tekst) en vervolgens op de afbeeldingen in het nieuwe scherm.

En nu is het aan u.